We zijn begonnen aan het laatste stuk van de boot dat nog niet echt onderhanden was genomen. Het dek. Het dek hebben we helemaal kaal gehaald en gelukkig kwamen er geen grote verrassingen onderuit. Een paar messingschroeven die in het verleden voor problemen hebben gezorgd heb ik eruit geschroeft en het rotte hout eromheen weggestoken en vervangen voor nieuwe stukjes hout.

Bij de preekstoel op stuurboord kwam een lelijke reparatie naar boven. De reparatie heb ik eruit gezaagd en met behulp van een houtlas heb ik er een nieuw stukje dek in gezet. Het idee van houtlassen is best tof, en als je er handig in bent ook ook goed te doen: Je schuint het hout rondom een gat af in een verhouding 1 op 10 en dit doe je ook met het nieuwe stuk hout. Ofwel, als je een gat van 10 bij 10 centimeter hebt, trek je langs iedere kant op 10 centimeter van de rand een lijn. Op de lijn is de dikte origineel met de rest van het omringende hout, op de rand (direct naast het gat) is er flinterdun hout over.
Je bereikt deze afschuining door krabben, schuren, beitelen, schrapen, noem maar op, en moet zo perfect mogelijk zijn, zodat de nieuwe afdekplaat, de contra van je af te dichten gat, er precies invalt. Een geduldklusje dus.

Ook bij de dieseldop zat, door mezelf ooit weggestopte, slecht hout. Ook hier heb ik de techniek van houtlassen toegepast zodat het hele dek weer netjes is.

Daarna heb ik het dek geconcerveerd met een twee componentenverf systeem: injectie, impregneer, hb-coating en afwerking van blauwe dd-lak en on- top, witte dd-lak met antislipzand.

Voorheen zat er kiwigrip op, voordeel is dat het zeer makkelijk aan te brengen is. Maar ik vond al snel dat het te glad werd als het nat was. Daarbij leerde ik dat kiwigrip na een paar jaar ‘uitdroogd’ en zijn functie steeds meer verliest.

Na het verven konden we al het beslag weer gaan monteren. Stiekem een behoorlijk tijdrovende klus.

Alles bij elkaar, heeft de klus voor mij echt te lang geduurd en ging de boot pas in juli weer het water in. Maar ja, het is en blijft een hobby, het moet wel leuk blijven.

Heb ik het onderschat? Zeker, ik dacht , dek kaalhalen en daarna weer in de verf zetten, das niet zo’n groot project. Maar niet denkende aan de verschillende reparaties en het vele schuren van de verschillende lagen verf. Want tja, hoe gladder de ondergrond, hoe mooier het eindresultaat.